Αναρτήθηκε από: ioanninablog | Δεκέμβριος 6, 2010

Το χρονικό της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Για όσους το έχασαν εδώ είναι η εκπομπή Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα,που φωτίζει τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου αλλά και τη δίκη που ακολούθησε.

Δείτε το ,παρουσιάζει μεγάλο  ενδιαφέρον…


Ημέρες Πολυτεχνείου, με διακοπή της κυκλοφορίας και απαγόρευση της στάσης και της στάθμευσης, θα …ζήσει σήμερα το κέντρο της Αθήνας, εν όψει των εκδηλώσεων στο πλαίσιο της δεύτερης επετείου από τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στις 6 Δεκεμβρίου του 2008.

Η ΕΛ.ΑΣ. αποφάσισε να λάβει δραστικά μέτρα με έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις, οι οποίες αφορούν την απαγόρευση στάσης και στάθμευσης από τις 6 τα ξημερώματα σήμερα ώς τις 7 π.μ. της Τρίτης και τη διακοπή κυκλοφορίας (από τις 10 π.μ. σήμερα ώς τις 7 π.μ. της Τρίτης).

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Τροχαίας Αττικής, απροσπέλαστες για τα οχήματα θα είναι οι: λεωφ. Αλεξάνδρας (και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας), λεωφ. Βασ. Ολγας, οδός Σταδίου, οδός Πανεπιστημίου, λεωφ. Αμαλίας και οδός Φιλελλήνων. Σε όλες τις περιπτώσεις η διακοπή της κυκλοφορίας αφορά όλο το μήκος των συγκεκριμένων δρόμων, καθώς και τις κάθετες οδούς.

«Απαγορευτικό» στα Ι.Χ. μπαίνει στη λεωφόρο Συγγρού (από Διάκου έως Βασ. Ολγας), στην Πατησίων (από Κοδριγκτώνος έως Πανεπιστημίου), Πειραιώς (από την Ιερά Οδό μέχρι την πλατεία Ομονοίας), Βασ. Σοφίας (από λεωφ. Βασ. Κωνσταντίνου έως Αμαλίας), Ρηγίλλης (από λεωφ. Βασ. Γεωργίου Β’ μέχρι Βασ. Σοφίας), Υψηλάντου (από Μ. Πετράκη ώς Ηροδότου), Κόκκαλη (σε όλο της το μήκος), Μάρνη (από την πλ. Βάθη έως Πατησίων), Στουρνάρη (από Ζαΐμη και 3ης Σεπτεμβρίου), Μπουμπουλίνας (από Στουρνάρη μέχρι Βασ. Ηρακλείου), 3ης Σεπτεμβρίου (από Μάρνη έως την πλατεία Ομονοίας).

Τα μέτρα αφορούν και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας, όπου υπάρχουν, καθώς και τις κάθετες οδούς και τους δρόμους γύρω από τις πλατείες Ομονοίας, Συντάγματος, Κοτζιά, Κάνιγγος.

Α.Κ.Μ.

Η οργή έχει ξεθυμάνει

Της ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Χρειάστηκαν λίγα μόλις λεπτά μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του 2008 για να σηκωθεί ένα τεράστιο κύμα νεανικής οργής.

Ενα κύμα συλλογικής και ομόθυμης αντίδρασης που για πολλές μέρες κατάφερε να κυριεύσει όχι μόνο την Αθήνα και την Ελλάδα, αλλά «ταξίδεψε» σ’ όλο τον κόσμο. Τότε είχε φανεί πως η δολοφονία ενός παιδιού είχε σταθεί η απαρχή για τη δημιουργία ενός κινήματος που θα διεκδικούσε με δυναμικό τρόπο όλα εκείνα που πιστεύει ότι δικαιούται.

Σήμερα, δύο χρόνια μετά, η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική: Παρ’ ότι διαρκώς εμφανίζονται λόγοι που να δικαιολογούν μια κοινωνική εξέγερση, ο θυμός φαίνεται πως έχει ξεθυμάνει, ενώ η ανταπόκριση στις κάθε είδους διαδηλώσεις είναι χλιαρή. Γιατί δεν εξεγείρονται τώρα; Σ’ αυτά τα ερωτήματα επιχειρούν ν’ απαντήσουν τρία νέα παιδιά που έζησαν από πολύ κοντά τόσο την άνοδο εκείνου του κινήματος όσο και τη μετέπειτα εξασθένησή του.

Αντώνης Κ., εργαζόμενος φοιτητής

Ο κόσμος είναι βουβός

– «Μόνο μη γράψεις το επίθετό μου. Εξακολουθώ να κατεβαίνω σε πορείες».

– «Τι φοβάσαι;»

– «Τόσα ακούμε. Ποτέ δεν ξέρεις…».

Ο Αντώνης το 2008 ήταν μαθητής Λυκείου. Δεν είχε διαδηλώσει ποτέ πριν και τότε πήγε επειδή είχε πάει όλο το σχολείο του. Υστερα από δύο χρόνια υποστηρίζει πως δεν υπάρχει διαδήλωση στην οποία να μην έχει παραστεί. «Εχω λιώσει άπειρα παπούτσια στον δρόμο. Εχω πια πειστεί ότι δεν γίνεται διαφορετικά. Η αδικία όλο και γιγαντώνεται μέσα στην κοινωνία, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο κι όμως, ο κόσμος φέρεται λες και δεν έχει συμβεί τίποτα, λες και δεν δολοφονήθηκε ένα παιδί, λες και δεν του κόβουν σήμερα τη σύνταξή του, λες και όλα θα πάνε καλά… Ε, εγώ βλέπω πως τίποτα δεν πάει καλά. Αλλά ο κόσμος δεν εκφράζει τον θυμό του. Τότε είχαμε οργή για εκείνο που συνέβη. Τίποτα δεν συγκρίνεται με τη δολοφονία εκείνη, αλλά υπάρχουν και σήμερα συνθήκες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον κόσμο στον δρόμο. Οσο απογοητευμένοι κι αν είναι οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι αν κάθονται παθητικά στα σπίτια τους δεν θ’ αλλάξει ποτέ τίποτε».

Α.Μ., μαθήτρια

Δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο

«Παρ’ ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, παρ’ ότι υπάρχουν λόγοι για να κατεβούμε στους δρόμους, δεν πιστεύω πως υπάρχει η διάθεση για κάτι τέτοιο. Απογοητευτήκαμε και σταματήσαμε. Μάλλον αυτό συνέβη».

Η Α.Μ. πίνει καφέ με πολύ γάλα και μιλάει για τη δύσκολη καθημερινότητά της: τις ατέλειωτες ώρες διαβάσματος, το άγχος, τις εξετάσεις που θα της χαρίσουν μια θέση σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας. «Προσπαθώ κι εγώ να δω τι θα κάνω με το μέλλον μου. Μακριά από εδώ, όμως. Οσο πιο μακριά γίνεται». Υποστηρίζει πως η επιλογή να φύγει από την Ελλάδα έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό μ’ αυτό που έγινε «τότε»: «Χάσαμε ένα φίλο και αυτό επηρέασε πολλούς από εμάς. Συνειδητοποιήσαμε πως ζούμε σε μια χώρα που δεν νοιάζεται για τους νέους της, με πολιτικούς που αδιαφορούν για το τι θα συμβεί αύριο. Τι όνειρα να κάνεις έτσι; Νιώθω πολύ απογοητευμένη».

Το αίσθημα της απογοήτευσης, που έτσι κι αλλιώς κυριαρχούσε μεταξύ των νεότερων σε ηλικία, εξελίχθηκε σε θυμό μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. «Δεν ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, ήταν κάτι πολύ περισσότερο, γιατί μιλάμε για τη δολοφονία ενός παιδιού. Γι’ αυτό και η οργή μας εκδηλώθηκε τόσο έντονα, με διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις. Αλλά μετά απογοητευτήκαμε. Δεν άλλαξε τίποτα προς το καλύτερο, ούτε λίγο».

Χάρης, φοιτητής

Σαν να έχουν σβηστεί όλα

«Ολοι βγήκαμε τότε στους δρόμους. Για ένα τέτοιο πρωτόγνωρο περιστατικό, λογικό είναι να θέλει ο κόσμος να βγει στους δρόμους. Σήμερα, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά». Ο Χάρης, φοιτητής του Παντείου σήμερα, εξακολουθεί να πιστεύει πως ο «δρόμος» μπορεί να συσπειρώσει τους ανθρώπους που διαδηλώνουν «για το αυτονόητο». «Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος για το αν η δολοφονία ήταν η αιτία του ξεσηκωμού ή η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι η αφορμή. Το μόνο σίγουρο είναι πως τότε όλοι ξυπνήσαμε από ένα λήθαργο, συνειδητοποιήσαμε με τραγικό τρόπο πως η κοινωνία δεν λειτουργεί σωστά. Σήμερα, όμως, απ’ ό,τι βλέπω, η οργή του κόσμου -η οποία τότε ήταν «χειροπιαστή»- έχει πλέον κατακάτσει. Λες και όλα έχουν ξεχαστεί, έχουν σβηστεί».

Ιδρυμα θα υπερασπίζεται νέους από κάθε μορφής βία

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

«Οι φίλοι μου με λέγαν πρίγκιπα», γράφει το ποίημα πάνω στον τάφο του.

Το παιδικό χαμόγελό του που «εντελώς αναίτια έσβησε από τις σφαίρες αμετανόητων δολοφόνων» γίνεται τώρα σύμβολο και σημείο αναφοράς για την υπεράσπιση των νέων από κάθε μορφής βία. Κυρίως όμως, από την παράνομη αστυνομική βία καθώς και τη συγκάλυψη αυτής.

Δύο χρόνια μετά τη δολοφονία, η οικογένειά του προχωράει στη σύσταση ενός ιδρύματος που φέρει το όνομά του και θα στέκεται στο πλευρό όσων έχουν πέσει θύματα βίας, αυθαιρεσίας, εκμετάλλευσης και κατάχρησης εξουσίας από αστυνομικά όργανα. Πρόκειται για το Ιδρυμα Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

«Δικαιώστε με. Πείτε για μένα», συνεχίζει το σκαλισμένο ποίημα. «Αυτό θα είναι ίσως η μόνη παρηγοριά της οικογένειας. Οτι η θυσία του παιδιού της δεν πήγε χαμένη», λέει ο Αντρέας Κωνσταντίνου από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου για το Ιδρυμα. «Είναι όμως και η ανταπόδοση». Λέξη που επαναλαμβάνει διαρκώς.

Η ανταπόδοση της οικογένειας στην αμέριστη συμπαράσταση εκατοντάδων ανώνυμων και επώνυμων ανθρώπων στη δύσκολη περίοδο που πέρασε. «Αυτό είναι που μας δίνει ελπίδες. Οτι η συμπαράσταση αυτή θα εκδηλωθεί και μέσω του ιδρύματος που δεν θα είναι δικό μας. Θα ανήκει στην ελληνική κοινωνία».

Στόχος η προστασία

Σήμερα, «οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου, οποιαδήποτε καταδίκη εγκλήματος με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την απώλεια της ζωής ενός αθώου παιδιού», παραδέχεται. «Για την οικογένεια όμως θα ήταν ανακούφιση ο άδικος χαμός του Αλέξανδρου να φέρει κάτι καινούργιο. Κάτι καλό για τη νεολαία αυτής της χώρας». Κάπως έτσι ξεκίνησαν και οι σκέψεις για τη δημιουργία του ιδρύματος.

Οι αρχικοί σκοποί του Ιδρύματος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θυμίζουν τα γεγονότα, όπως αυτά εκτυλίχθηκαν από τις 6 Δεκεμβρίου του 2008 και μετέπειτα. Λήψη πρωτοβουλιών και κατάρτιση προτάσεων με στόχο την προστασία παιδιών και πολιτών από την παράνομη αστυνομική βία. Παρεμβάσεις για ενίσχυση της διαφάνειας στη δράση της αστυνομίας ώστε να μην παρατηρούνται φαινόμενα συγκάλυψης, καθώς και πρωτοβουλίες για την προστασία της προσωπικότητας και μνήμης των θυμάτων σε περίπτωση σπίλωσης του προσώπου τους με σκοπό τον αποπροσανατολισμό από την αλήθεια. Επίσης, το ίδρυμα θα παρέχει νομική βοήθεια στα θύματα βίας ή στις οικογένειές τους.

Το Ιδρυμα Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου θα είναι κοινωφελές και θα αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Η οικογένεια θα είναι ο αρχικός χρηματοδότης, ενώ θα εξασφαλιστούν πόροι από την αστική αποζημίωση που θα ζητήσουν από τα δικαστήρια. Παράλληλα με την πάσης φύσεως αρωγή σε θύματα αστυνομικής βίας, θα πραγματοποιεί δημόσιες παρεμβάσεις για τη βελτίωση του συστήματος νομικής, πειθαρχικής, ποινικής και αστικής λογοδοσίας, θα οργανώνει επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες, θα πραγματοποιεί μελέτες και θα θεσμοθετήσει βραβεία για μαθητές, πρόσωπα ή φορείς που παρουσίασαν έργα συναφή με τους σκοπούς του ιδρύματος.

Είκοσι χρόνια πριν, 6 Δεκεμβρίου πάλι, κάποιος που επίσης τον λέγαν Πρίγκιπα, ο Παύλος Σιδηρόπουλος, έφευγε από τη ζωή. Πρόλαβε όμως να τραγουδήσει τους στίχους «υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα».

Καταγγέλλουν τον αποκλεισμό

Ο Συνασπισμός καταγγέλλει τον «πρωτοφανή αποκλεισμό μεγάλων περιοχών του κέντρου της Αθήνας από τις αστυνομικές αρχές» και κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «χρησιμοποιεί μεθόδους που είναι όχι μόνο αντισυνταγματικές, αλλά ταυτόχρονα και επικίνδυνες για την κοινωνική και πολιτική ομαλότητα».

* «Η κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει συνθήκες στρατιωτικού νόμου στο κέντρο της Αθήνας για να μην πλημμυρίσει από χιλιάδες οργισμένους διαδηλωτές ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου και της τρόικας», καταγγέλλει το ΚΚΕ (μ-λ).

Αποκλείοντας την είσοδο, απαγορεύοντας την κυκλοφορία, τη στάση και στάθμευση οχημάτων στους περισσότερους δρόμους, αναφέρει το ΚΚΕ (μ-λ), ουσιαστικά απαγορεύει το δικαίωμα της διαδήλωσης, της συμμετοχής στη συγκέντρωση και στις εκδηλώσεις, με τη συμπλήρωση δύο χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

Κάθε μία ώρα και συγκέντρωση

Κάθε μία ώρα και μια συγκέντρωση για τον Αλέξη στα Προπύλαια. Εκπαιδευτικοί, μαθητικοί σύλλογοι, η ΑΔΕΔΥ και πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς καλούν σήμερα σε συγκεντρώσεις και πορείες που θα διαρκέσουν ολόκληρη την ημέρα και θα συνεχιστούν τις βραδινές ώρες στο σημείο δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

Πέραν της επετειακής διαμαρτυρίας, οι συμμετέχοντες σε ανακοινώσεις τους αναφέρονται στο ζήτημα της Παιδείας, τα σκληρά οικονομικά μέτρα, αλλά και το Μνημόνιο.

* Συγκεκριμένα, στις 11 το πρωί διοργανώνεται συλλαλητήριο από το «Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών» με σύνθημα «Οχι στου Μνημονίου τη σφαγή».

* Στις 12 καλούν σε συγκέντρωση και πορεία η ΑΔΕΔΥ και οι εκπαιδευτικοί.

* Στις 3 μετά το μεσημέρι ακολουθεί συγκέντρωση φοιτητικών συλλόγων και μαθητικών πρωτοβουλιών.

* Στις 4 διοργανώνεται συγκέντρωση και πορεία από το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, τη νεολαία ΣΥΝ, την Αντιεξουσιαστική Κίνηση, ΕΕΚ-τροτσκιστές, ΑΝΤΑΡΣΥΑ (εξωκοινοβουλευτική Αριστερά), Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό, ΔΕΑ, Συσπείρωση Αναρχικών, Αυτόνομη Πρωτοβουλία Φορτοεκφορτωτών, Αυτόνομη Μαθητική Πρωτοβουλία, σύλλογοι, σωματεία και συλλογικότητες.

* Στις 5 το απόγευμα καλεί το ΚΚΕ μ-λ.

* Στις 9 το βράδυ η «Επιτροπή Πρωτοβουλίας Μνήμης» καλεί σε συγκέντρωση μνήμης και οργής στο σημείο δολοφονίας του Αλ. Γρηγορόπουλου, Τζαβέλλα και Μεσολογγίου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: